Παναγιώτης Κυπριανός[1]

Πέρασε και αυτή η καλοκαιρινή σαιζόν. Η προσδοκία για μεγάλο αριθμό τουριστών λόγω της Εγνατίας οδού κατέληξε σε προβληματισμό και αγωνία για τις ερχόμενες καλοκαιρινές περιόδους. Και τούτο γιατί οι μεν ξένοι τουρίστες ήταν λιγοστοί οι δε Έλληνες περιορίστηκαν σε λίγες μέρες διακοπών. Αυτά είχαν ως αποτέλεσμα να συρρικνωθεί ακόμη περισσότερο η τουριστική περίοδος  στο νομό μας.

Τι φταίει; Πώς τα πράγματα μπορούν να βελτιωθούν; Πώς μπορούμε να μεγαλώσουμε την τουριστική περίοδο προς όφελος τόσο εκείνων που έχουν άμεση σχέση με τον τουρισμό όσο και της οικονομικής ανάπτυξης της περιοχής. Να στραφούμε στον εγχώριο ξένο και μαζικό τουρισμό, μπορούμε;

Σημειώνω ότι τα διάσπαρτα τουριστικά καταλύματα κυρίως τα μικρά σε αριθμό δωματίων δεν προσφέρονται πολύ στην ανάπτυξη μαζικού τουρισμού. Οι μικρές μονάδες δεν μπορούν να φιλοξενήσουν μεγάλο αριθμό ατόμων και συχνά οι εργαζόμενοι σ’ αυτές δεν έχουν την κατάλληλη τεχνογνωσία για να προσελκύσουν και να κρατήσουν τους τουρίστες αυτής της κατηγορίας . Δύσκολη ακόμη αποδεικνύεται και η ομαδοποίηση γειτονικών καταλυμάτων και έτσι γίνεται ακόμη πιο δυσχερής η συνεργασία με τα τουριστικά γραφεία τα οποία ξέρω από προσωπική εμπειρία ότι έχουν εντυπωσιαστεί με το φυσικό κάλλος του νομού (παράκτια και ενδοχώρα).

Πριν καταθέσω μία πρόταση για τη βελτίωση της κατάστασης θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι ο χώρος των ενοικιαζόμενων δωματίων κάνει πάνω από το 50% του τζίρου στη «βαριά μας βιομηχανία». Για το λόγο αυτό η λειτουργία τους αξίζει ιδιαίτερη προσοχή από τις αρμόδιες αρχές.

Προτείνω τα εκτός σχεδίου πόλεων καταλύματα, τα οποία είναι κατά τεκμήριο κρίσιμα για την οικονομική επιβίωση των ιδιοκτητών και των οικογενειών τους, να μπορέσουν με κάποιες ασφαλιστικές δικλείδες (πχ. να μην επιτρέπεται σε αυτά να γίνεται μελλοντικά αλλαγή χρήσης) να αυξήσουν τη δυναμικότητά τους σε δωμάτια.

Πώς μπορεί να γίνει αυτό; Σήμερα σ’ ένα χώρο 4.000 τ.μ., με όρους δόμησης κατοικίας, το μέγιστο επιτρεπόμενο όριο κάλυψης είναι το 5%, δηλαδή 200 τ.μ.. Αυτή η διάταξη καθιστά αδύνατη τη συγκρότηση υπολογίσιμων σε μέγεθος, άρα ανταγωνιστικών, μονάδων. Μία ρεαλιστική λύση θα ήταν η διεύρυνση στο 10%, δηλαδή η κάλυψη 400 τμ.

Έτσι θα ήταν ευχερέστερη η συνεργασία με ταξιδιωτικά γραφεία , η προσέλκυση μεγαλύτερου αριθμού τουριστών και η επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου. Το πώς θα μπορούσαμε να προσελκύσουμε τον ίδιο κόσμο δίνοντας κάποιο στίγμα στον Νομό  θα μας απασχολήσει σε επόμενο σημείωμά μας.

 

[1] Ο Π. Κυπριανός είναι μέλος του ΔΣ της ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΓΡΟΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΚΑΤΑΛΥΜΑΤΩΝ ΗΠΕΙΡΟΥ.