Φαράγγι Αχέροντα
Ξεκινώντας από τη Γλυκή μπορούμε να πορευτούμε στο ποτάμι των θρύλων, στο φαράγγι και στις πηγές του Αχέροντα. Ο χωματόδρομος που ξεκινάει μέσα από τη Γλυκή, οδηγεί κατά μήκος του ποταμού μέσα σε ένα δάσος από πλατάνια. Εγκαταλείποντας στο σημείο αυτό το αυτοκίνητο μπορεί κανείς να συνεχίσει με τα πόδια στο μονοπάτι μέχρι τις πηγές του ποταμού.

Μουργκάνα
Ξεκινώντας από το χωριό Βαβούρι, στις απότομες πλαγιές της Μουργκάνας, μπορεί κανείς να φτάσει ύστερα από ανηφορική διαδρομή στην ψηλότερη κορυφή του βουνού στα 1806 μ. Η θέα προς τη μεριά της Θεσπρωτίας είναι φανταστική. Προς την Αλβανία διακρίνονται καθαρά τα αρχοντικά του χωριού Σωτήρα κάτω από ένα ωραιότατο δάσος ελάτων.

Γενικά στην περιοχή της Μουργκάνας μπορεί κανείς να επισκεφτεί το φημισμένο μοναστήρι της Καμίτσιανης, που το καθολικό του σώζεται σε πολύ καλή κατάσταση, και το λαογραφικό μουσείο του Τσαμαντά με εκατοντάδες αντικείμενα από την καθημερινή ζωή του παρελθόντος, φορεσιές, και πλούσιο φωτογραφικό αρχείο. Στο χωριό Λιά λειτουργεί οργανωμένος ξενώνας.

ΦΑΡΑΓΓΙ ΚΑΛΑΜΑ, ΟΣΔΙΝΑ, ΣΠΥΡΟΠΗΓΑΔΙΑ, ΡΑΒΕΝΗ
Υπάρχει ένα φαράγγι ξεχασμένο από το χρόνο, που το διασχίζει ο Καλαμάς, ένα ποτάμι θρύλος. Στην αρχή και στο τέλος του, στέκουν φύλακες οι ακροπόλεις της Οσδίνας και της Ραβενής. Μπορεί κανείς να επισκεφτεί το φαράγγι από πολλές μεριές, ξεκινώντας από την Ηγουμενίτσα, τα Γιάννενα ή τους Φιλιάτες.

Από την Ηγουμενίτσα, ανεβαίνοντας την εθνική οδό προς Γιάννενα, στρίβουμε αριστερά προς τα χωριά Πλακωτή και Πέντε Εκκλησιές. Πριν από το χωριό Πέντε Εκκλησιές παίρνουμε το χωματόδρομο που οδηγεί στην «Παλιοχώρα». Η θέα προς τις εκκλησίες της βυζαντινής Οσδίνας, είναι μαγευτική!
Φτάνοντας στη γέφυρα που ενώνει τις δύο πλευρές του ποταμού, ο δρόμος συνεχίζει για τους Φιλιάτες. Πάνω στο βραχώδη λόφο βρίσκεται η ακρόπολη με το αρχαίο κάστρο, τις βυζαντινές οχυρώσεις και τις μεταβυζαντινές εκκλησίες. Μπορεί κανείς να την επισκεφτεί από ένα δρόμο, αν γυρίσει λίγο πίσω προς τις Πέντε Εκκλησιές. Στο φαράγγι κατεβαίνουμε από την αριστερή όχθη του ποταμού. Εκεί βρίσκονται τα ερείπια μίας μοναδικής γέφυρας, που στέκει σαν μνημείο στη μέση του Καλαμά αιώνες τώρα. Στη συνέχεια βαδίζουμε κάτω από σκιερά πλατάνια σε όλη τη διάρκεια της διαδρομής δίπλα στο ποτάμι. Το φαράγγι αρχίζει να ορθώνει τους τοίχους του πάνω μας και μοναχικά φαντάσματα ασκητών μας κοιτάζουν μέσα από τις σπηλιές τους πάνω στα βράχια. Θρύλοι για θησαυρούς που κρύφτηκαν και χρυσά δισκοπότηρα τους συνοδεύουν. Μα οι θησαυροί είναι στα πόδια μας: Η χλωρίδα του φαραγγιού έχει να δείξει μερικά από τα πιο σπάνια είδη λουλουδιών.

Φτάνοντας στα «Σπυροπηγάδια» μπορεί κανείς να ξεκουραστεί δίπλα στις πηγές που αναβλύζουν από παντού. Ένας κατεστραμμένος «δρόμος» οδηγεί τον επισκέπτη πίσω στο χωριό Πέντε Εκκλησιές. Εάν κάποιος επιθυμεί να συνεχίσει, πρέπει να μπει στα ρηχά σημεία μέσα στο ποτάμι και να περάσει στην απέναντι όχθη. Σε ένα πραγματικά υποβλητικό τοπίο η διαδρομή διακόπτεται από το γκρεμό στη θέση «Φαραγγοπήδημα». Στη συνέχεια φτάνουμε κάτω από το χωριό Πολύδροσο ακολουθώντας το μονοπάτι που ξεκινάει δίπλα από έναν παλιό νερόμυλο. Από το Πολύδροσο μπορεί κανείς να γυρίσει οδικά στην αρχή του ταξιδιού ή να συνεχίσει τη διαδρομή μέσα από το ποτάμι προς τα ‘Άναβρυστικά», κάτω από το κάστρο της Ραβενής. Ένας χωματόδρομος ξαναγυρίζει τον επισκέπτη στον «πολιτισμό», στο δρόμο Φιλιάτες – Βροσύνα.

ΕΛΟΣ ΚΑΛΟΔΙΚΙΟΥ
Στα νότια του νομού Θεσπρωτίας, το Έλος Καλοδικίου αποτελεί, μέσα στο άγριο τοπίο, άλλο ένα σταθμό για μεταναστευτικά πουλιά. Τριγυρισμένο από βουνά και με μεγάλους καλαμώνες, διαφέρει από τις εκβολές του Καλαμά. Πολλά υδρόβια πουλιά (ερωδιοί, πάπιες, ποταμίδες) βρίσκουν καταφύγιο στα καλάμια.

Αρπακτικά πουλιά, όπως χρυσαετοί, τσίφτηδες, γερακίνες, έρχονται από τα γύρω βουνά για να κυνηγήσουν. Στο βόρειο τμήμα του, μια μεγάλη έκταση καλύπτεται από νούφαρα. Τέλη Μάη που ανθίζουν, το έλος χαρίζει θέαμα μοναδικό.

Πού να πάτε και πώς:
Από την Ηγουμενίτσα, ακολουθήστε την Εθνική Οδό προς Πάργα. Λίγο μετά το Μαργαρίτι, πριν τη διασταύρωση για Πάργα, στο ύψος του οικισμού Μόρφι, σας αποκαλύπτεται η υδάτινη επιφάνεια του έλους. Χαρείτε τη θέα από διάφορες θέσεις δίπλα στο δρόμο, ή αφιερώστε λίγο χρόνο για να περπατήσετε στο μονοπάτι που τριγυρίζει τον υγρότοπος. Με κιάλια, θ’ ανακαλύψετε, ανάμεσα στα καλάμια και στ’ άλλα υδρόβια φυτά, θαυμαστά παρυδάτια πουλιά κι ίσως κάποιον μυοκάστορα να λιάζεται.Στην επίσκεψή σας, να θυμάστε ότι τα πουλιά και τ’ άλλα ζώα, που βρίσκουν καταφύγιο στο έλος, έχουν ανάγκη από απομόνωση και είναι ευαίσθητα στις ενοχλήσεις.

Σούλι – Ιστορικά Στοιχεία
Βουνά πετρώδη, γη κακοτράχαλη η γη του Σουλίου. Τοπίο λιτό, απέριττο δωρικό. Τοπίο που αγκαλιάζει τον άνθρωπο. Και αυτός ριζωμένος πάνω του, το αντιγράφει. Σε μια ζωή λιτή, αυστηρή ατίθαση και αδάμαστη. Όπως των Σουλιωτών. Την περιφέρεια του Σουλίου αποτελούσαν τα χωριά Σούλι, Αβαρίκος, Κιάφα και Σαμονίβα, το λεγόμενο Τετραχώρι. Αργότερα η περιφέρεια επεκτάθηκε και στα γύρω χωριά Τσεκούρι, Πετράχι, Βίλια, Αλποχώρι, Κοντάταις, Γκανόλα και Τσιφλίκι, τα οποία αποτέλεσαν το Εφταχώρι. Σ’ αυτή την περιοχή κατοικούσαν σι Σουλιώτες. Μικρός λαός, ήρθε και ρίζωσε σ’ αυτή τη γη, την οποία αγάπησε με πάθος, έχοντας πάντα μέσα του τη φλόγα για τη λευτεριά. Ζούσε, μεγάλωνε πολεμούσε και πέθαινε γι’ αυτήν. Αυτό τον ελεύθερο λαό, προσπάθησαν κατά καιρούς να υποδουλώσουν πολλοί πασάδες.